Tryvann Opp: De race en de uitslag
De verzuring slaat keihard toe. In de eerste kilometer al. Ik begin te wanhopen want iedereen vliegt me voorbij. Na kilometer twee slaat het noodlot toe. Ik moet overgeven. M'n hart is op hol geslagen en ik weet dat ik ver van de top over de top ben gegaan. Ik ben echt niet naar Oslo gekomen om op te geven en dus ren ik verder. Iemand vlak voor me gaat onderuit. Met z'n handen op z'n hoofd ligt hij uitgeput wartaal uit te slaan. Een loper is gestopt en de EHBO komt er al aan rennen. Stoppen heeft geen zin, ik kan toch niet helpen. Met een prachtig uitzicht over de fjord van Oslo laat ik nog wat maaginhoud achter in de bosjes.
Ergens heb ik nog wat reserve over. Ik kom langzaam weer op gang en weet zelfs m'n gemiddelde op te schroeven naar een kleine tien kilometer per uur. Ik kan zelfs iemand inhalen! Het is een wat dikkige Noorse puber. Hij zit er volkomen doorheen. Ik moedig hem aan en samen rennen we verder naar de finish. De vijf kilometer leg ik af in 32 minuten en 20 seconden. Ruim 12 minuten langzamer dan m'n beste tijd op het vlakke.
Op een ander vlak loop ik en alle andere Friezen wel een pr. We hebben allemaal onze maximal hartslag met op z'n minst tien slagen weten op te pompen. Iedereen is het erover eens dat we volgend jaar terug moeten komen om revanche te nemen. Veel slechter kan het toch echt niet. Voor de uitslag klik hier.